Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Ο Δεσπότης

Απόσπασμα από το ομώνυμο διήγημα του Στέλιου Αρώνη

...Μόλις ο δεσπότης τελείωσε το κήρυγμα και ο παπάς άρχισε να ψέλνει το ''δι' ευχών των αγίων πατέρων...'', έτρεξε γρήγορα στην πόρτα. Βγήκε πρώτος από την εκκλησία και στάθηκε απέναντι από την έξοδο, περιμένοντας την εμφάνιση της Εύης. Καθώς παρακολουθούσε τον κόσμο, πρόσεξε το σκάφος που βρισκόταν σταθμευμένο στο πλάι του ναού και πλησίασε κοντά του. Ήταν ένα καταπράσινο, γυαλιστερό αερόπλοιο, που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί. Το χάζευε με θαυμασμό, έχοντας όμως και το νου του να μη χάσει από τα μάτια του την Εύη. Κι ενώ αναρωτιόταν ποιος ήταν ο τυχερός που, σ' εκείνους τους χαλεπούς καιρούς, κατείχε ένα τόσο πολυτελές μεταφορικό μέσον, είδε το δεσπότη να βγαίνει από την πλαϊνή έξοδο του ναού και να κατευθύνεται προς το σκάφος. Ο πιλότος του, που μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν ατάραχος στη θέση του, μόλις είδε τον ιερωμένο, πετάχτηκε γρήγορα έξω, κι έτρεξε να του ανοίξει την πόρτα.
   Ο Ντένιος έμεινε ακίνητος να κοιτάζει αποσβολωμένος τη σκηνή. Δεν χρειάστηκε να δει περισσότερα για να νιώσει να γκρεμίζονται όλα μέσα του. Μεμιάς, γέμισε η ψυχή του με αμφιβολίες. Χτένισε με το βλέμμα του τους ανθρώπους που έβγαιναν μέσα από την εκκλησία και ένιωσε το στόμα του να ξεραίνεται. Όλοι τους ήταν απλοί, φτωχοί και εξαθλιωμένοι άνθρωποι και αμφέβαλλε αν βρισκόταν κάποιος ανάμεσά τους, έστω ένας, που να ζούσε έτσι όπως ζούσε ο δεσπότης. Από τη μια στιγμή στην άλλη, αμφισβήτησε τα πάντα γύρω του. Ο κόσμος σίγουρα δεν ήταν όπως ήθελαν να τους τον παρουσιάζουν. ''Μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της Γης'', τους είχε πει ο δεσπότης, ο ίδιος όμως ζούσε μέσα στη χλιδή...

1 σχόλιο:

s.frang είπε...

Έχω γράψει προ καιρού για μια επιφυλλίδα στην Καθημερινή:
"Γνωστός επιφυλλιδογράφος, φιλόσοφος-θεολόγος και πανεπιστημιακός καθηγητής έγραψε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ότι, ένας μεγαλόσχημος Έλληνας «ποιμενάρχης» (πιστεύω ότι εννοεί τον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ) είπε λίγο πριν πεθάνει σε στενό συνεργάτη του, επίσης κληρικό: «Εγώ δεν είχα μυαλό για να σπουδάσω, δεν είχα γνωριμίες και χρήματα για επιχειρήσεις, μπήκα στην Εκκλησία και με τις ιστορίες του Χριστούλη, έζησα σαν πρίγκιπας. Κοίτα να βρεις κι εσύ το δρόμο σου...»

Ο Δεσπότης σου είχε ή έχει ενστερνιστεί αυτό το μήνυμα: με τις ιστορίες του Χριστούλη περνάμε καλά...