ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ!

Όταν ακούω από κάποιους ότι, όταν γεράσουν δεν θα έχουν πρόβλημα, επειδή έχουν παιδιά, αναρωτιέμαι τι ακριβώς εννοούν; Θα τους κοιτάξουν τα παιδιά τους; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Η προσφορά των παιδιών προς τους γονείς, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, εκείνοι όμως το θεωρούν δεδομένο, λόγω υποχρέωσης. Πώς είπατε; Για ποια υποχρέωση μιλάτε; Πού το είδατε γραμμένο ότι τα παιδιά έχουν υποχρέωση να φροντίσουν τους γονείς τους; Αυτό δεν ισχύει ούτε νομικά ούτε ηθικά. Το αντίστροφο ακριβώς ισχύει. Την υποχρέωση, εφόσον έφεραν παιδιά στον κόσμο, την έχουν οι γονείς. Αυτοί οφείλουν να τα μεγαλώσουν, να τα διαπαιδαγωγήσουν, να τα φροντίσουν, να τους προσφέρουν ασφαλές και υγιές περιβάλλον, να τα μορφώσουν, να μην τα εγκαταλείψουν και, γενικά, να κάνουν ό, τι είναι δυνατόν, όταν ενηλικιωθούν, να  γίνουν σωστοί και χρήσιμοι άνθρωποι στην κοινωνία. Τα παιδιά, μεγαλώνοντας, ανεξαρτητοποιούνται, κάνουν δική τους οικογένεια, εργάζονται και αναλαμβάνουν ένα σωρό υποχρεώσεις. Πώς λοιπόν οι ηλικιωμένοι γονείς τους θεωρούν ότι τα παιδιά έχουν υποχρέωση να τους κοιτάξουν; Αν το κάνουν, και είναι πολλά παιδιά που φροντίζουν τους γονείς τους, το κάνουν λόγω αγάπης, λόγω αλληλεγγύης, λόγω ανθρωπισμού, κ.λ.π., σε καμιά περίπτωση όμως δεν είναι υποχρεωμένα, ιδίως όταν δεν είδαν και πολλά καλά πράγματα από τους γονείς τους, ή έστω από τον ένα εξ αυτών. Βγάλτε λοιπόν αυτήν την ιδέα από το μυαλό σας και κοιτάξτε να προσφέρετε όσο πιο πολλά μπορείτε στα παιδιά σας, γιατί είσαστε υποχρεωμένοι. Φροντίστε επίσης να εξασφαλίσετε περίθαλψη και ανθρώπινο περιβάλλον για σας και τα γεράματά σας, και αφήστε τα παιδιά να ζήσουν τη ζωή τους. Όσοι έχετε προσφέρει πολλά στα παιδιά σας, θα διαπιστώσετε, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ότι δεν θα σας πετάξουν. Όμως, μην το απαιτείτε. Αφήστε τα στα προβλήματά τους και στον αγώνα τους. Εάν οι δεσμοί σας μαζί τους είναι σφιχτοί, να είσαστε βέβαιοι ότι θα κάνουν τα πάντα για να σας απαλύνουν τον πόνο των γηρατειών. Απαλλαγείτε λοιπόν από τον κάθε εγωισμό και αποτινάξτε από πάνω σας την νοοτροπία της ''ιδιοκτησίας'',  για να έχετε αρμονικές σχέσεις με τα βλαστάρια σας!

ROCK N ROLL is my life

Όλα άρχισαν πριν από πενήντα πέντε χρόνια ακριβώς. Δεν είχα κλείσει ακόμα τα δέκα μου, όταν μια μακρινή μου ξαδέλφη, οκτώ χρόνια μεγαλύτερη από μένα, είχε τη φαεινή ιδέα να με πάρει μαζί της σε ένα πάρτι στη Δροσιά. Γινόταν σε ένα φιλικό της σπίτι, όπου είχαν μαζευτεί όλοι οι φίλοι της και χόρευαν όλη νύχτα το χορό της εποχής, δηλαδή ροκ εντ ρολ. Εγώ καθόμουν σε μια καρέκλα και παρακολουθούσα τους ''μεγάλους'' να ξεθεώνονται στο χορό και στο φλερτ, κυρίως όμως άκουγα τους ξεσηκωτικούς ρυθμούς μιας μουσικής, που έμελλε να με στοιχειώσει. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που άκουσα τόσα πολλά τραγούδια μαζεμένα. Βέβαια, το είδος εκείνο της μουσικής το γνώριζα, αφού τα ραδιόφωνα της εποχής το έπαιζαν όλη μέρα, για διάφορους λόγους όμως, στους οποίους δεν θα ήθελα να αναφερθώ, το άκουσμά του στο σπίτι μου ήταν σχετικά περιορισμένο. Εκείνο το σημαδιακό, καλοκαιρινό βράδυ, συντελέστηκε η μεγάλη αλλαγή. Η μουσική της αμαρτίας, όπως την αποκαλούσαν ο παππούς μου και η μητέρα μου, με κέρδισε ολοκληρωτικά και μου προξένησε ένα σωρό ευχάριστα συναισθήματα. Έκτοτε,   με συντροφεύει ανελλιπώς και, κάθε φορά που ακούω ένα αγαπημένο μου κομμάτι (και δεν είναι και λίγα τα αγαπημένα μου), νιώθω την διάθεσή μου να ανεβαίνει στα ύψη. Τότε, δυστυχώς, εκτός της οικογενειακής απαγόρευσης, υπήρχε και η οικονομική δυσκολία για την απόκτηση πικάπ και δίσκων, οπότε περιοριζόμουν στην περιστασιακή ακρόαση (όταν βέβαια ο λύκος έλειπε από το σπίτι), κάποιου κομματιού από ένα παλιό ραδιόφωνο που, παραδόξως, υπήρχε στο σπίτι. Αργότερα, χάρη σε έναν καλό μου φίλο, τον Δημήτρη, ο οποίος κατάφερε να αποκτήσει ηλεκτρόφωνο, προμηθευόμαστε διάφορους δίσκους 45 στροφών και τους ακούγαμε με τις ώρες στο σπίτι του. Η δική μου σχέση με τα ''μαγικά'' μηχανήματα αναπαραγωγής μουσικής, άρχισε μερικά χρόνια αργότερα, όταν έπιασα δουλειά και μπόρεσα να αποκτήσω το πρώτο μου κασετόφωνο. Ηχογραφούσα μετά μανίας τα αγαπημένα μου τραγούδια από το ραδιόφωνο και τα άκουγα μέρα-νύχτα. Αυτό συνέβη σε μια περίοδο που μεσουρανούσε το κλασσικό ροκ, όλα όμως τα μεγάλα συγκροτήματα της εποχής, διέθεταν στο ρεπερτόριο τους και μερικά κομμάτια ροκ εντ ρολ. Αργότερα, με την απόκτηση CD PLAYER και δίσκων, η επιλογή των τραγουδιών που άκουγα έγινε πιο εύκολη υπόθεση, πρόσφατα δε, με την δυνατότητα που μας δίνει το διαδίκτυο, ο παράδεισος της μουσικής βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα στα πόδια μας, η δική μου προτεραιότητα όμως είναι και θα είναι πάντοτε το ROCK N ROLL!

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ

1.     ΚΑΙ  ΕΓΕΝΕΤΟ  ΦΩΣ

    Ένας μοναχικός τύπος, ο οποίος περιφερόταν για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο απόλυτο χάος, βαρέθηκε κάποια στιγμή την απραξία, την μοναξιά και την αδράνεια, και αποφάσισε να εργαστεί. Έτσι, με το πάνσοφο μυαλό του, σκέφτηκε να δημιουργήσει έναν κόσμο, το Σύμπαν, για να έχει με κάτι να ασχολείται. Μόλις ολοκλήρωσε το έργο του, συνεπαρμένος στο έπακρο από το τέλειο δημιούργημά του και νιώθοντας την επιτακτική ανάγκη της επιβεβαίωσης, έφτιαξε και τον άνθρωπο. Έτσι, στο εξής, θα υπήρχαν έλλογα έμβια όντα στο Σύμπαν του, τα οποία θα τον λάτρευαν και θα τον εξυμνούσαν.

    Σκεπτόμενος όμως καλύτερα το όλο ζήτημα και διαισθανόμενος ότι υπήρχε το ενδεχόμενο κάποιοι να αμφισβητήσουν το εμπνευσμένο έργο του και την παντοδυναμία του, ένιωσε να ενοχλείται. Αποφάσισε λοιπόν να στείλει ένα περιστέρι στα κεφάλια μερικών εκλεκτών, φωτισμένων ανθρώπων που ζούσαν στον πλανήτη Γη, ώστε αυτοί να φροντίσουν να δημιουργήσουν κατ’ εντολήν του ένα είδος τυπολατρείας και να εγκαθιδρύσουν την βασιλεία του.

    Έτσι, οι χαρισματικοί εκείνοι άνθρωποι, ανασκουμπώθηκαν και έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά. Μελέτησαν με προσοχή τις αρχαίες γραφές των Ιουδαίων, των Ελλήνων και των άλλων λαών της εποχής και έπλασαν μια χαριτωμένη ομολογουμένως ιστοριούλα για κάποιον απόγονο του Δημιουργού, ο οποίος αναστήθηκε από τους νεκρούς. Την εμπλούτισαν και με άλλα πικάντικα και ενδιαφέροντα γεγονότα, ισχυρίστηκαν ότι υπάρχει ζωή και μετά τον θάνατο κι ότι οι ψυχές των πεθαμένων πηγαίνουν σε δυο διαφορετικά μέρη, αναλόγως των πράξεών τους, και την διέδωσαν στα πέρατα της οικουμένης, καταφέρνοντας να την κάνουν πιστευτή σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Γης.

    Έκτοτε, η ιδέα ότι, όλα στο Σύμπαν, δημιουργήθηκαν εκ του μηδενός(;), από ένα ανώτερο(;) ον, έχει γίνει πεποίθηση των περισσοτέρων, οι οποίοι δεν τολμούν να την αμφισβητήσουν, εδραιώνοντας έτσι την κοσμική εξουσία των θεωρουμένων αντιπροσώπων του Θεού, οι οποίοι εκμεταλλεύονται αυτήν την τυφλή πίστη προς όφελός τους.

    Βέβαια στα εύλογα ερωτήματα του τύπου, ‘’ποιος δημιούργησε τον Δημιουργό;’’, ‘’τι υπήρχε πριν φτιαχτεί ο κόσμος;’’, ‘’πού βρέθηκαν τα υλικά κατασκευής του;’’, ‘’με ποιον ακριβώς τρόπο συνουσιάζεται μια παρθένα με έναν κρίνο;’’ καθώς και σε πολλά ακόμα, η επίσημη εκκλησία αποφεύγει να απαντήσει και μας παραπέμπει στο ‘’πίστευε και μη ερεύνα’’.

ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΑΝΟΗΣΙΑ

 Μια συλλογή διηγημάτων Μεταφυσικής Ανοησίας με τίτλο ''ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ''

        ΠΡΟΛΟΓΟΣ

    Μετά από δυο χιλιάδες χρόνια θρησκευτικής παράνοιας, μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων νιώθει την ανάγκη να εκφραστεί διαφορετικά και να δηλώσει την αντίθετη άποψή του στις δοξασίες της θρησκείας, και συγκεκριμένα της χριστιανικής θρησκείας, καθώς αυτή είναι που μας ενδιαφέρει άμεσα. Το τελευταίο διάστημα, κυρίως λόγω της μεγάλης εξάπλωσης του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ακούγονται πιο δυνατά οι φωνές διαμαρτυρίας των αμφισβητούντων τη χριστιανική παράδοση και γράφονται πύρινα άρθρα από πολλούς ορθολογιστές, για την συνεχιζόμενη εξαπάτηση του ποιμνίου από τους ρασοφόρους. Ταυτόχρονα, δημοσιεύονται πλήθος επιστημονικών ανακαλύψεων και θεωριών, που διαψεύδουν τους παράλογους ισχυρισμούς των συγγραφέων κάποιων δήθεν θεόπνευστων βιβλίων, και αντικρούουν με επιχειρήματα τις εικασίες τους. Επίσης, έχουν δημιουργηθεί σύλλογοι, κινήματα, φορείς, ιστοσελίδες, κι ένα σωρό ακόμα ομάδες ‘’αντιφρονούντων’’, που σαν σκοπό έχουν την προσπάθεια απεξάρτησης όσων συνεχίζουν να βρίσκονται κάτω από την επήρεια των πνευματικών ΄΄ουσιών’’ της θρησκείας.

    Παρόλα αυτά, ο αγώνας είναι σκληρός και, μέχρις στιγμής, άνισος. Οι κατέχοντες την κοσμική εξουσία, ισχυρίζονται ότι βρίσκονται σε αυτήν την θέση, με την εντολή και τις ευλογίες του Πανάγαθου, και ανθίστανται σθεναρά, για να μην χάσουν τα κεκτημένα τους.  Πολεμούν λυσσαλέα κάθε άτομο που τάσσεται εναντίον τους και προσπαθούν με κάθε τρόπο να διαφυλάξουν τα προνόμιά τους. Έχοντας για σύμμαχό τους το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τους αφελείς οπαδούς τους, λασπολογούν εναντίον των εχθρών τους, ελπίζοντας στην οριστική επικράτησή τους, αγνοώντας ή αδιαφορώντας για το ότι η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει. Σε αυτό σκέφτηκα να συμβάλω κι εγώ, δημιουργώντας ένα νέο λογοτεχνικό είδος, την ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΑΝΟΗΣΙΑ, με το οποίο θα επιχειρήσω να σατιρίσω τη θρησκεία και τους εκπροσώπους της.

Ο ΧΡΥΣΕΛΕΦΑΝΤΙΝΟΣ ΔΙΑΣ

Εκεί, ακολούθησαν ένα ντόπιο ξεναγό και μαζί με αρκετούς άλλους τουρίστες, Έλληνες και ξένους, περιηγήθηκαν το υπέροχο ανάκτορο της μινωικής δυναστείας και θαύμασαν τα απομεινάρια ενός μεγάλου πολιτισμού, ο οποίος είχε αναπτυχθεί σε μια εποχή που οι περισσότεροι λαοί ζούσαν ακόμα νομαδικά.
Αντικρίζοντας όλον εκείνον τον πέρα από κάθε φαντασία αρχαιολογικό θησαυρό, σκέφτηκαν πως, η έμπνευση και η κατασκευή ενός πολυσύνθετου, πολυεπίπεδου, πρωτότυπου, λειτουργικού και θαυμάσιας αρχιτεκτονικής οικοδομικού συγκροτήματος σαν εκείνο, διαφοροποιούσε σημαντικά τους κατοίκους της περιοχής εκείνης της Μεσογείου, από όλους σχεδόν τους λαούς του τότε γνωστού κόσμου. Έδειχνε με τον πιο χαρακτηριστικό και αδιαμφισβήτητο τρόπο, πόσο έξυπνοι, επινοητικοί, ταλαντούχοι καλλιτέχνες και ανήσυχοι άνθρωποι ήταν.

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ

Το πρώτο σύντομο απόσπασμα από το νέο μου αστυνομικό μυθιστόρημα.

...Το πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης, όχι μόνον δεν πρόσθεσε κάποιο νέο στοιχείο, αλλά περιέπλεξε ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ο θάνατος του θύματος ήταν σχεδόν ακαριαίος και είχε προκληθεί από πέντε μαχαιριές, που είχε δεχτεί στην κοιλιακή χώρα και στο στήθος και ένα νέο, παράξενο στοιχείο ήταν η ύπαρξη ενός σημαδιού στο λαιμό του σε σχήμα του αγγλικού γράμματος έψιλον. Το σημάδι αυτό είχε προκληθεί από καύτρα τσιγάρου, την ίδια περίπου ώρα του φόνου.

    Ο υπαστυνόμος συμπέρανε ότι αυτό είχε γίνει ηθελημένα από τον δράστη, προφανώς για να υποδηλώσει κάτι. Τι ακριβώς όμως μπορούσε να ήταν αυτό; Το e θα τον διευκόλυνε στην εξιχνίαση της υπόθεσης ή θα παρέμενε ένας άλυτος γρίφος; 

    "Τι λες ότι μπορεί να σημαίνει;" ρώτησε τον ιατροδικαστή, ξύνοντας το μέτωπό του και σμίγοντας τα φρύδια του, κίνηση που την έκανε συχνά, όταν βρισκόταν σε αμηχανία. "Το έκανε ο φονιάς;"

    "Δεν ξέρω τι σημαίνει, αλλά είμαι σίγουρος ότι το έκανε ο δράστης και μάλιστα αμέσως μετά το φονικό".

Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΡΟΜΒΟΣ

Απόσπασμα από το ομώνυμο μυθιστόρημά μου.

...Πήγε στο δωμάτιό του, άφησε την τσάντα του επάνω στο κομοδίνο του, κι ετοιμάστηκε να μπει στο μπάνιο. Περνώντας μπροστά από το γραφείο που βρισκόταν ο πομποδέκτης επικοινωνιών, σκέφτηκε να ρίξει μια ματιά μήπως είχε κάποιο μήνυμα. Άνοιξε την πόρτα και το πρώτο πράγμα που αντίκρισε ήταν, το κίτρινο φως του τηλεπικοινωνητή που αναβόσβηνε συνέχεια, ειδοποιώντας ότι υπήρχε κλήση μηνύματος. Έτρεξε πάνω από το μηχάνημα και το έθεσε σε λειτουργία. Στην οθόνη εμφανίστηκε η ένδειξη ‘’Ε Π Ε Ι Γ Ο Ν» και ο Λεό πάτησε το πλήκτρο ‘’ΟΝ’’.

    Σχεδόν αμέσως εμφανίστηκε το κείμενο του μηνύματος: ‘’Αδελφοί Αμάφη, πατέρας, μητέρα και κόρη, τραυματίστηκαν θανάσιμα σε συμπλοκή με αλλόδοξους. Παρακαλείσθε να προσέλθετε στο πτωματοφυλάκιο της υπηρεσίας μας για να τους παραλάβετε’’.

                        ΥΠΗΡΕΣΙΑ  ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ  ΤΡΑΥΜΑΤΙΩΝ

    Τι τραγική ειρωνεία! Σε μια κοινωνία μίσους και αίματος, οι άνθρωποι αποκαλούνταν μεταξύ τους αδελφοί.

    Δεν πίστευε ότι είχε συμβεί στην οικογένειά του αυτό που απευχόταν και το ξαναδιάβασε για να βεβαιωθεί. Όταν δεν είχε πια την παραμικρή αμφιβολία ότι είχε μείνει ορφανός και μόνος, ένιωσε τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια του. Μέχρι τότε, όλη αυτή την ιστορία του δογματισμού την έβλεπε σαν παιχνίδι. Το  θεωρούσε απόλυτα λογικό να ανήκει σε κάποιο δόγμα και να αντιμάχεται όσους ανήκαν σε άλλο δόγμα. Του φαινόταν εντελώς φυσιολογικό να συμπλέκονται μεταξύ τους οι οπαδοί διαφορετικών δογμάτων, άσχετα αν πολλές φορές οι συμπλοκές αυτές οδηγούσαν πολλούς ακόμα και στο θάνατο.

    Και να που είχε έρθει η ώρα των δικών του. Ο θάνατος, που ο Λεό νόμιζε ότι βρισκόταν μακριά τους, επισκέφτηκε τα τρία από τα τέσσερα μέλη της οικογένειας Αμάφη. Κι εκείνος, που από εύνοια της τύχης είχε παραμείνει ζωντανός, όφειλε τώρα να παλέψει για την επιβίωσή του, μέσα σ’ έναν άκρως επικίνδυνο και παράλογο κόσμο.

    Δεν χρειάστηκαν περισσότερα από μερικά δευτερόλεπτα, για να αλλάξουν όλα μέσα του. Όλα όσα πίστευε για τους ανθρώπους και την κοινωνία, γκρεμίστηκαν σαν χάρτινος πύργος. Η αμφιβολία ριζώθηκε βαθειά μέσα στο μυαλό του και, στο εξής, κανένας δεν θα κατάφερνε να του την ξεριζώσει...