Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΡΟΜΒΟΣ

Ένα μικρό, χαρακτηριστικό απόσπασμα από το νέο μου βιβλίο.

    Τελικά υπάρχουν και σήμερα άστεγοι, συλλογίστηκε ο Λεό, κι ας διατείνονται οι κρατούντες ότι έχουν εξαλειφθεί. Οι ταλαίπωροι, τρέχουν από ερείπιο σε ερείπιο, για να μη μείνουν στο δρόμο και τους εξοντώσουν κάποιοι φανατικοί, αλλά όπως φαίνεται ούτε εκεί μπορούν να βρουν ησυχία. Αντί το κράτος να ενδιαφερθεί να τους λύσει το πρόβλημα, τους κυνηγάει. Αντί να βρει τρόπο να τους στεγάσει και να τους σιτίσει, τους στέλνει για λίγο στη φυλακή και από κει πάλι στο δρόμο, όπου εκεί είναι βέβαιο ότι θα  εξοντωθούν σε κάποια συμπλοκή. Ένας εύκολος και ανέξοδος, αλλά συνάμα και αποτρόπαιος τρόπος, για την εξαφάνιση ενός κοινωνικού φαινομένου που θεωρούν ότι αμαυρώνει την εικόνα της δήθεν πολιτισμένης δυτικής κοινωνίας τους. Αντί λοιπόν να διαθέτουν τη στοιχειώδη ευαισθησία για να λύσουν ένα πραγματικά ανθρώπινο   πρόβλημα, κάνουν ό, τι είναι δυνατόν για να εξαφανίσουν, όχι τα αίτια του προβλήματος, αλλά τα ανυπεράσπιστα θύματά του. 

 

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ''ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΡΟΜΒΟΣ''

 Το βιβλίο μου ''ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΡΟΜΒΟΣ’’, αναφέρεται στην ιστορία μιας μελλοντικής ευρωπαϊκής κοινωνίας, που κυβερνάται από ένα σκληρό, απολυταρχικό καθεστώς, το οποίο έχει επιβάλλει ένα κοινωνικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο οι πολίτες έχουν χωριστεί σε τέσσερα δόγματα και υποχρεούνται να επιδεικνύουν με κάποιο σύμβολο επάνω στα ρούχα τους το δόγμα στο οποίο ανήκουν. Ο λόγος αυτής της υποχρέωσης είναι σκόπιμος και καθαρά πρακτικός. Σύμφωνα με τους κανόνες του δογματισμού, οποιοσδήποτε ανήκει σε διαφορετικό δόγμα από τον άλλον, έχει το νόμιμο δικαίωμα να τον δείρει, ακόμα και να τον σκοτώσει, αρκεί η πράξη του αυτή να γίνει με τα χέρια και σε ανοιχτό, δημόσιο χώρο. Η απάνθρωπη, η παράλογη αυτή πρακτική, αμφισβητείται από τον ήρωα της ιστορίας μας, ο οποίος αρχίζει έναν ανελέητο, έναν δύσκολο

Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΡΟΜΒΟΣ

 Στην επόμενη γωνία του δρόμου, τρεις άντρες ξυλοκοπούσαν άγρια δυο γυναίκες. Ο Λεό έκανε νόημα στον πιλότο να περιμένει, κι έτρεξε προς το μέρος της συμπλοκής. Για εκείνον ήταν αδιανόητο, ακόμα και με τα δεδομένα του δογματισμού, τρία άτομα να δέρνουν αλύπητα δυο ανυπεράσπιστες γυναίκες. Πλησιάζοντας βέβαια κοντά, διαπίστωσε ότι δεν συνέβαινε ακριβώς αυτό που νόμιζε. Η μία από τις δύο κοπέλες αποδειχνόταν σκληρό καρύδι για τους νταήδες εκείνους. Με κινήσεις που μαρτυρούσαν ότι είχε γνώση πολεμικών τεχνών, τους είχε σακατέψει στο ξύλο. Η άλλη όμως αδυνατούσε να αντιδράσει δυναμικά και περιοριζόταν σε μια χαλαρή άμυνα, εισπράττοντας όμως αρκετές ξυλιές.

    Η εμφάνιση του Λεό, τους ξάφνιασε όλους. Αντικρίζοντας έναν ξένο χωρίς εμβλήματα, δεν ήξεραν τι να υποθέσουν. Μόνον όταν εκείνος ξεμονάχιασε έναν από τους τρεις παλικαράδες και άρχισε να τον ξυλοφορτώνει, κατάλαβαν το ρόλο του. Δυο λεπτά αργότερα η μάχη είχε τελειώσει. Οι τρεις Πρωτοποριακοί με το καφέ τετράγωνο στο στήθος τους, βλέποντας ότι οι συσχετισμοί είχαν αλλάξει δραματικά, κι ότι το αποτέλεσμα  της συμπλοκής θα ήταν δυσμενές και ατιμωτικό για εκείνους, το έβαλαν στα πόδια.

    

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ 20/12/2013.

Για να μην ξεχνιόμαστε και για να μην αμφιβάλλουμε για το ποιοι μας εξουσιάζουν!

  Συνάντηση με αντιπροσωπεία της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, είχε σήμερα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

Το αντικείμενο της συνάντησης ήταν θέματα που ενδιαφέρουν την Αθωνική Πολιτεία. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, «υπογραμμίστηκε η αναγνώριση της ιδιαίτερης θρησκευτικής, ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας του Αγίου Όρους και ο αυτονόητος σεβασμός του Καταστατικού Χάρτη λειτουργίας του, στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας, από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η στήριξη κάθε προσπάθειας ανάδειξης της υπερχιλιόχρονης προσφοράς του Αγίου Όρους >>.

Προβλέπω αίσιο τέλος στο ''ειδύλλιο''. Έτσι έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα. Αν δεν συμπλεύσεις με τους ρασοφόρους, εξουσία δεν βλέπεις. Όσο για την ''υπερχιλιόχρονη προσφορά'', ας την πουν και σε μας τους αδαείς, για να τη μάθουμε επιτέλους!

Κοινοποίηση

ΜΝΗΜΟΛΟΓΙΟ

 Ένας μικρός κατάλογος, συγγενών, γνωστών και φίλων, που δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν:

1) Αλέκος Παπαγεωργίου ετών 40.

2) Ντίνος Διαπούλης ετών 41.

3) Αλέκος Καρποδίνης ετών 43.

4) Στέλιος Ηλιάκος ετών 46.

5) Φωτεινή Ηλιάκουν ετών 53.

6) Τάκης Μαργέλης ετών 53.

7) Κώστας Αντίοχος ετών 54.

8) Παναγιώτης Αρώνης ετών 60.

Ο ΝΑΥΤΗΣ

 Ναύτης του εμπορικού ναυτικού, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, έβριζε συνέχεια όλους τους αγίους. Ο καπετάνιος νευρίασε και του είπε ότι αν δεν σταματούσε να βρίζει τους αγίους, θα τον κατέβαζε στο επόμενο λιμάνι. Αυτός τότε σταμάτησε και μετά από λίγο εμφανίστηκε φορώντας ένα καπέλο. Αργότερα άρχισε πάλι να βρίζει, αλλά αυτή τη φορά έβριζε το καπέλο του: "Γαμώ το καπέλο μου'', έλεγε και ξανάλεγε. Ο καπετάνιος απόρησε και, όταν ο ναύτης το έβγαλε στην τραπεζαρία, του το άρπαξε και άρχισε να το ερευνά. Όταν, γυρίζοντάς το ανάποδα, είδε ότι το εσωτερικό του ήταν γεμάτο με χάρτινες εικόνες αγίων, τότε κατάλαβε γιατί ο τύπος εκείνος έβριζε συνέχεια το καπέλο του!

23Rania Stasinou, Panagiotis Mitropoulos και 21 ακόμη

2 σχόλια

Μου αρέσει!

Σχόλιο

Κοινοποίηση

Ο ΡΙΚΟ, Ο ΛΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΤΙΚΟ

Ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο που γράφω τώρα!

     Το ευφυές εκείνο μηχανικό κατασκεύασμα, άρχισε να περπατά στα δρομάκια, αδιαφορώντας για ό, τι έβλεπε μπροστά του. Η πόλη ήταν όμορφη, αλλά αυτό λίγο τον ενδιέφερε. Ο νους του ταξίδευε στα τελευταία γεγονότα στη Μέση Ανατολή. Σκεφτόταν ότι, τα μυαλά, που είχαν στο παρελθόν πλάσει θεούς, πρέπει να ήταν πολύ αρρωστημένα. Ένας υγιής εγκέφαλος, δεν θα έπλαθε όντα, τα οποία μισούν, βασανίζουν και ωθούν στην αλληλοεξόντωση τα υποτιθέμενα δημιουργήματά τους! Σκεφτόταν επίσης ότι, όσοι άνθρωποι συνέχιζαν ακόμα και σήμερα να πιστεύουν στην ύπαρξη αυτών των όντων,  πρέπει να ήταν πολύ ανόητοι!