ΟΙ ΔΙΑΡΡΗΚΤΕΣ

    Πω, πω, τι αμαξάρα είναι αυτή που πήρε ο Σωτήρης μου, σκέφτηκε και ένιωσε μιαν ανείπωτη ευφορία, φουσκώνοντας σαν διάνος. Θα τον βλέπουν όλοι στη γειτονιά και θα σκάνε από τη ζήλια τους. Σαράντα ολόκληρα χιλιάρικα του δώσαμε για να το αγοράσει, αλλά χαλάλι του. Το αξίζει ο κανακάρης μας. Μπορεί να μην πήρε τελικά το πτυχίο του, αλλά εμείς θα λέμε ότι το πήρε. Εξάλλου, δεν έχει πια ανάγκη από κουρελόχαρτα. Σιγά το πράμα με αυτά τα έντυπα. Όπως ακούω στην τηλεόραση, δεν έχουν καμία αξία. Ο γιός μου, με τα λεφτά που κληρονομήσαμε, θα ανοίξει ό, τι δουλειά θέλει. Ο Θεός μας αγαπάει και μας το απέδειξε δίνοντάς μας  όλα αυτά τα αγαθά. Να που οι προσευχές μου και οι παρακλήσεις μου εισακούστηκαν. Άλλωστε μου το επιβεβαίωσε και ο πάτερ-Ονούφριος. Μου το δήλωσε καθαρά: ‘’Μαρία, είσαι η καλύτερη πιστή της ενορίας μου. Γι’ αυτό ο Μεγαλοδύναμος σου τα έφερε όλα δεξιά. Κάνε το σταυρό σου και πίστευε στη χάρη Του’’. Και μετά σου λένε μερικοί ότι δεν υπάρχει Θεός. (Απόσπασμα από το κεφ. 18).

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΕΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ                                                  ΔΑΜΑΓΙΤΟΣ ΕΛΛΗΝ ΛΕΡΟΣ

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΝΗΣΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

ΟΝΟΜΑ .                                    ΣΕΛΕΥΚΟΣ  ΑΡΩΝΗΣ  ΕΛΛΗΝ     ετος  ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ    20 /  10  /1947 τοπος  ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ          ΕΛΛΑΣ          ΑΘΗΝΑ

Σέλευκος είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Διάσημη είναι η Δυναστεία των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο με γενάρχη το Σέλευκο Α' το Νικάτορα, αξιωματικό του Αλεξάνδρου του Μέγα.

ΗΣΥΧΑ, Ο ΡΑΓΙΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

Κάτω από τη λουστραρισμένη επιφάνεια της καθημερινότητας, κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα της επικαιρότητας. Οι καταπιεσμένοι λαοί ανά την Υφήλιο, ένας-ένας με τη σειρά, ξεσηκώνονται δυναμικά εναντίον των δυναστών τους, ο ελληνικός λαός όμως συνεχίζει να κοιμάται. Δυστυχώς, το ''διαίρει και βασίλευε'' που καλλιεργούν οι επιτήδειοι, η νοοτροπία του ωχαδελφισμού των περισσοτέρων, ο αποπροσανατολισμός των μίντια, η πνευματική αποχαύνωση, ή όλα αυτά μαζί, δεν του επιτρέπουν να εξεγερθεί. Είναι απορίας άξιον, δεν τον ενοχλούν η ανεργία, η οικονομική δυσπραγία, η εξαθλίωση, το διαρκές κυνηγητό από την εφορία, τα ταμεία και τις τράπεζες, το δυσοίωνο μέλλον των παιδιών του, η κατάρρευση της υγείας και της παιδείας, γι αυτό και δεν αντιδρά; Την απάντηση θα την δώσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, λες και ζει σε άλλον κόσμο. Δεν νοιάζεται για το σήμερα, προφανώς επειδή πιστεύει ότι όλα αυτά αποτελούν το κοσμικό σχέδιο ενός ''ευφυούς'' εγκεφάλου. Ο ευσεβής Ρωμιός ξεσηκώνεται σε μία και μοναδική περίπτωση: Μόνον αν νιώσει ότι του θίγουν τα φανταστικά πρόσωπα στα οποία πιστεύει. Παραλογισμός η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα; Μάλλον και τα δυο μαζί!

ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΝ Η ΜΟΝΗ ΤΑΔΕ

                        ΑΓΙΟΙ=ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ

    Κλείνουν, λέει, δεκατρία νοσοκομεία, ανά την επικράτεια. Ε, και λοιπόν; Πού ακριβώς είναι το πρόβλημα; Εδώ υπάρχουν δεκάδες  ασθενείς, οι οποίοι λένε ότι, μετά τις αποτυχημένες απόπειρες των γιατρών να τους κάνουν καλά, κατέφυγαν στα μοναστήρια, όπου εκεί, ώ του θαύματος, θεραπεύτηκαν εντελώς. Μιλάμε για μαρτυρίες αξιόπιστων ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν λόγους να πουν ψέματα. Όταν λοιπόν αρρωσταίνουμε, αντί να τρέχουμε στα νοσοκομεία, αφού έτσι κι αλλιώς άχρηστα είναι, θα πηγαίνουμε στα μοναστήρια και θα προσευχόμαστε στο Θεό, στην Παναγία και σε κάποιους αγίους εξειδικευμένους στη συγκεκριμένη νόσο, και θα γινόμαστε αμέσως καλά. Σημειωτέον ότι η μέθοδος αυτή είναι και πιο οικονομική. Θα μας στοιχίζει πολύ λιγότερο. Γιατί λοιπόν θορυβηθήκατε όταν μάθατε ότι σταματούν να λειτουργούν κάποια νοσοκομεία; Τα… νοσηλευτικά ιδρύματα, που λέγονται μοναστήρια, είναι στην απόλυτη διάθεσή σας και οι άγιοι πατέρες πρόθυμοι να σας εξυπηρετήσουν, με το αζημίωτο βέβαια πάντοτε.

    Φυσικά υπάρχουν και κάποιοι κακοθελητές που αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα αυτής της θεραπευτικής μεθόδου, να δούμε όμως πώς θα συμπεριφερθούν αυτοί, όταν θα έχουν την ατυχία να νοσήσουν και οι ίδιοι. Θα πάνε βέβαια πρώτα στο γιατρό, αλλά μόλις δουν ότι δεν βλέπουν αποτελέσματα, είμαι βέβαιος ότι θα τρέξουν αμέσως να κάνουν προσευχές και τάματα. Τώρα όμως ίσως μου πουν μερικοί: «Μα και ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος, ο οποίος μάλιστα είχε και τα μέσα στο μεταφυσικό αυτό σύστημα, πώς και δεν έγινε καλά, αλλά αποδήμησε εις Κύριον;»

    Μην περιμένετε να πάρετε απάντηση από μένα. Αυτά είναι εσωτερικά ζητήματα της θρησκείας. Εξάλλου, όπως λένε και οι ρασοφόροι, ‘’οι βουλές του Κυρίου είναι άγνωστες’’. Δεν πειράζει όμως. Εσείς κάνετε το ταματάκι σας στον άγιο, κι εκείνος θα φροντίσει να μεσολαβήσει στον Ύψιστο, ώστε να εισακουστεί το αίτημά σας και να γίνετε καλά. Τι να τρέχετε τώρα στα νοσοκομεία και στους γιατρούς; Χαμένος κόπος, χαμένος χρόνος και έξοδα είναι!

Animals - House Of The Rising Sun

ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ

                           ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ  ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ

  

    Ένα από τα επιχειρήματα που προτάσσουν οι θεοφοβούμενοι, όταν τους λες ότι ο ανθρώπινος κόσμος είναι άδικος, παράλογος, ανήθικος και απάνθρωπος, και τους ρωτάς "γιατί ο Θεός δεν επεμβαίνει;", είναι το εξής: Μα ο Κύριος δημιούργησε τον άνθρωπο και του έδωσε ελεύθερη βούληση, άρα υπεύθυνος για τις πράξεις του είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.

    Το γράφουν, λέτε, τα ιερά βιβλία του χριστιανισμού, οπότε και δεν συντρέχει λόγος αμφισβήτησής τους. Ωραία, λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι πράγματι ισχύει αυτό και πως ο Θεός μας έφτιαξε και ύστερα μας άφησε ελεύθερους να ορίζουμε τη μοίρα μας, εντάξει; Τότε για ποιο λόγο προσεύχεστε όλη μέρα να σας βοηθήσει; Τι νόημα έχει να κάνετε μετάνοιες και υποκύψεις και να τον παρακαλάτε να επέμβει στη ζωή σας, τη στιγμή που γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να το κάνει; Τι ισχύει, τελικά; Μας έδωσε ελεύθερη βούληση, η όχι; Επεμβαίνει στη ζωή μας, ή όχι; Μήπως, επειδή όλα αυτά τα φαντάστηκαν και τα έγραψαν κάποιοι μισάνθρωποι πρόγονοί μας, δεν ισχύει τίποτα από τα δύο; Μήπως ήρθε η ώρα να αναρωτηθείτε ότι ίσως φάσκουν και αντιφάσκουν; Δεν σας προβληματίζει αυτή η αντίφαση, αυτή η ανακρίβεια; Την αγνοείτε κι αυτήν, όπως και τόσες άλλες ακόμα που γράφουν οι ‘’ιερές’’ γραφές, και δεν νιώθετε την ανάγκη της αμφισβήτησης;

    Είναι απορίας άξιο, πώς γίνεται να σας κοροϊδεύουν κατάμουτρα κάποιοι επιτήδειοι, κι εσείς να μην αντιδράτε; Γιατί καταπίνετε αμάσητα όλα όσα φαιδρά και ανυπόστατα σας σερβίρουν; Τόσο μεγάλος είναι ο φόβος σας για κάποια πιθανή μελλοντική τιμωρία, που δεν τολμάτε να εναντιωθείτε στον παραλογισμό, που δεν έχετε τη δύναμη να ξεφύγετε από τη νοσηρή αγκαλιά των ρασοφόρων;

    Ή είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας, η δεν είμαστε. Αν τώρα είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι για τη ζωή και τη συμπεριφορά μας, τότε πιθανότατα δεν υπάρχει Θεός. Καταλάβετέ το ότι δεν γίνεται να ισχύει κάτι άλλο. Όλα τα υπόλοιπα είναι φτηνές δικαιολογίες και αφελείς εικασίες. Αφαιρέστε τις παρωπίδες και ακολουθείστε το δρόμο της λογικής. 

Ο ΜΠΟΜΠΟΣ, Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ

Ένα σύντομο διήγημα από τη συλλογή ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ

             Ο ΜΠΟΜΠΟΣ,  Ο  ΠΑΠΑΣ  ΚΑΙ  Ο  ΑΓΙΟΣ

    Στο σχολείο που πήγαινε ο Μπόμπος, κάθε Δευτέρα ερχόταν ένας ιερέας, προσκεκλημένος του θρησκόληπτου διευθυντή, και έκανε κήρυγμα στους μαθητές, τους εξομολογούσε και στο τέλος τους υπέβαλλε και διάφορες ερωτήσεις θρησκευτικού και λατρευτικού περιεχομένου, για να διαπιστώσει τι είχαν διδαχτεί τα παιδιά και πόσα από τα λεγόμενά του είχαν αφομοιώσει. Η συνεχιζόμενη αυτή κατάσταση, είχε αρχίσει να κουράζει τα περισσότερα παιδιά. Βέβαια, κάποια που προέρχονταν από θρησκευόμενες οικογένειες, το είχαν βρει ενδιαφέρον και διασκεδαστικό, τα περισσότερα όμως είχαν αγανακτήσει. Εκείνος που είχε εξοργιστεί περισσότερο από όλους ήταν ο Μπόμπος. Συζήτησε λοιπόν το θέμα με κάποιους από τους συμμαθητές του και αποφάσισαν να κάνουν κάποια μαζική κίνηση, να αντιδράσουν συλλογικά. Το δύσκολο σε αυτήν την απόφαση ήταν να βρουν τον τρόπο αντίδρασης, όταν όμως κάποια Δευτέρα ο διευθυντής τους, τους ενημέρωσε για το είδος της ερώτησης που θα τους υπέβαλλε εκείνη τη φορά ο ιερωμένος, ο Μπόμπος εμπνεύστηκε και το σχέδιο δράσης τους.

    «Όταν θα ρωτήσει, ‘’ποιος άγιος θα θέλατε να είσαστε;’’», είπε συνωμοτικά στους φίλους του, «εμείς θα του λέμε διάφορα ονόματα, άσχετα με τη θρησκεία, όπως αρχαιοελληνικά, αιγυπτιακά, αραβικά, ή ότι άλλο σας κατέβει στο νου, εντάξει;»

    Συμφώνησαν λοιπόν τα παιδιά και περίμεναν με ανυπομονησία τη στιγμή που θα άρχιζαν οι ερωτήσεις. Γνώριζαν ότι ίσως είχαν επιπτώσεις από αυτήν την επαναστατική τακτική τους, η οποία ασφαλώς θα θεωρούνταν και ασεβής προς το πρόσωπο του παπά, τίποτα όμως δεν ήταν ικανό να τους πτοήσει.

    Έφτασε λοιπόν η αναμενόμενη στιγμή και ο ιερέας ρώτησε τα παιδιά ποιος άγιος θα ήθελαν να είναι και τα παρακάλεσε να απαντούν με τη σειρά. Μερικά στην αρχή είπαν διάφορα χριστιανικά ονόματα, όταν όμως έφτασε η σειρά των αντιδραστικών, εκείνα άρχισαν να λένε άσχετα ονόματα. Ένα είπε ότι ήθελε να είναι ο Ραμσής, άλλο ο Φαέθων, κάποιο άλλο ο Τσακ Νόρις και δεν συμμαζεύεται. Ο παπάς άρχισε να εξοργίζεται.

    «Μα τι είναι αυτά που λέτε;» βρυχήθηκε νευριασμένα.  «Τρελαθήκατε;  Αυτά δεν είναι ονόματα χριστιανών αγίων. Για συνέλθετε λιγάκι, γιατί θα πω στον διευθυντή σας να σας αποβάλλει».

    Προσπάθησε να ηρεμήσει και όταν το κατάφερε στράφηκε  προς το μέρος του Μπόμπου και του είπε: «Πες μου εσύ, καλό μου παιδί, ποιος άγιος της χριστιανοσύνης θα ήθελες να ήσουν;»

    Ο Μπόμπος πήρε ένα ευλαβικό ύφος, κοίταξε τους συμμαθητές του με σημασία και είπε με σταθερή φωνή: «Εγώ πάτερ, θα ήθελα να ήμουνα ο άγιος Γαμήσιος και να ξεκινούσα τη δραστηριότητά μου από ένα μοναστήρι καλογριών».

    Το τι έγινε στην τάξη δεν περιγράφεται. Τα παιδιά σπαρταρούσαν από τα γέλια, ο παπάς ωρυόταν να κάνουν ησυχία και λίγο βέβαια έλειψε να πάθει εγκεφαλικό. Η συνέχεια παίχτηκε στο γραφείο του διευθυντή, όπου προσήχθησαν όλοι οι ασεβείς μαθητές, με πρώτον και καλύτερο τον Μπόμπο. Η αποβολή δέκα ημερών που πήραν, λίγο τους στενοχώρησε. Αντίθετα, όταν πληροφορήθηκαν από τους άλλους συμμαθητές τους ότι ο παπάς δεν επρόκειτο να ξαναπατήσει το πόδι του στο σχολείο τους,  ένιωσαν έναν άκρατο ενθουσιασμό.